"विश्वसंचार" हे मल्हार कृष्ण गोखले यांचे सदर तरुण भारताच्या आसमंत पुरवणीत पाहिले की लोक त्यावर अक्षरशः तुटून पडतात. ज्या वाचकाला रोचक, खुसखुशीत, जगाच्या वेगवेगळया कानाकोपऱ्यातल्या घटनांमध्ये रस आहे अशा वाचकांसाठी हे सदर म्हणजे अक्षरशः पर्वणी आहे.
अमेरिकेतला अंकल सॅम, लंडन चा शेक्सपियर, पूर्व - पश्चिम युरोप यांच्यातला संघर्ष, आफ्रिकेतल्या कथा, कालिकत च्या बंदरावर उतरलेल्या वास्को द गामा च्या नोंदी या आणि अशा शेकडो गोष्टी.
आश्चर्य म्हणजे हे सदर गेल्या दोन दशकापासून लोकप्रियपणे चालू आहे. पण, यावरून लेखनाच्या दर्जाची कल्पना येऊ शकेल.
नुसती उत्तम माहिती देऊन जसा उपयोग नाही तसंच, केवळ लेखनशैली उत्तम असूनही होत नाही; दोघांचा संगम लागतो. तसंच, लिहिलेलं एका काळानंतर रटाळ वाटू नये याची दक्षता लेखकाला घ्यावी लागते.
आश्चर्य म्हणजे, गोखल्यांचं हे सदर कधीही एकसुरी, रटाळ, अनावश्यक अलंकारिक किंवा माहितीचा अतिरेक असलेलं वाटत नाही. माहिती किती द्यायची, कुठे थांबायचं त्यावर भाष्य कधी करायचं, समाजाला त्यातून बोध किती कुठे आणि कसा द्यायचा हे कसब लेखकाकडे उत्तमरित्या आहे.
अनेक स्तंभलेखक हे विचारवंत असतात. त्यांच्या लेखाची ढब ही साधारण त्याच धाटणीची असते. मात्र, गोखल्यांच्या लेखांतून जगातल्या घटना आणि त्यातून आपल्या परंपरा; त्यातलं श्रेष्ठत्व हे नकळतपणे अधोरेखित होतं. अशा प्रकारे, गोखले नकळतपणे समाजाला बोध देऊन विचारवंतांचे काम करत असतात.
जगातल्या वेगवेगळया प्रथा, परंपरा आणि त्यावर भाष्य करणारे गोखले मात्र आपल्या लेखांतून राष्ट्रीय विचारधारेशी कुठेही तडजोड करीत नाहीत. आमच्या परंपरा, प्रथा, आमचा धर्म, आमची अनादी कालापासून असलेली संस्कृती ही निर्विवादपणे श्रेष्ठ कशी हेच ते शिवछत्रपती, आद्य शंकराचार्य किंवा टिळक - सावरकरांच्या उदाहरणातून सांगतात.
अनेक वेळेस असा विचार येतो की जगात वर्तमानात घडणाऱ्या आणि इतिहासात घडलेल्या घटना यांचा अभ्यास करत राहणे आणि त्या चौकसपणे लेखासाठी टिपणे याला किती परिश्रम लागत असतील.
या सर्व गोष्टींमुळे विश्वसंचार हे सदर इतर सदरांच्या पेक्षा हटके आहे. म्हणूनच विश्वसंचार वाचायला हवे. सदराची लिंक खाली देतो आहे.
https://www.mahamtb.com/authors/mhalar_gokhale.html
Comments
Post a Comment